Με μία απόφαση - καταπέλτη η Ελληνική Δικαιοσύνη επιχειρεί να συκοφαντήσει την Ορθόδοξη του Χριστού Ανατολική Εκκλησία και να ρίξει λάσπη σε την πνευματική σχέση του κλήρου με το ποίμνιο, η οποία και θα έπρεπε να εξαντλείται στα πλαίσια του εσωτερικού εκκλησιαστικού ελέγχου. Έλληνες ιερείς παρουσιάζονται εδώ ως πόρνοι, όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά διότι αποτελούν το τελευταίο πραγματικό ανάχωμα στην επέλαση του διεθνούς εβραιοσιωνιστικού κεφαλαίου.
ΑΠ 205/2010
Για την κατάφαση του εξαναγκασμού στο έγκλημα του βιασμού δεν απαιτείται κατ' ανάγκη το θύμα να αντιστάθηκε ενεργά, αλλά αρκεί ότι η ασελγής πράξη τελείται παρά την αντίθετη βούλησή του, που εξωτερικεύθηκε και έγινε εμφανής στον δράστη με οποιονδήποτε τρόπο, και ότι αυτός ασκεί σωματική βία που εξουδετέρωσε τη βούληση του θύματος να αντισταθεί. Έτσι, υπάρχει βιασμός και όταν το θύμα, λόγω του αιφνιδιασμού ή του φόβου των συνεπειών προβολής αντίστασης ή των ασθενών σωματικών του δυνάμεων ή άλλων περιστάσεων, θεώρησε εύλογα ανέφικτη ή μάταιη την αντίσταση και δεν αντιστάθηκε καθόλου στη σωματική βία του δράστη. Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη του αναιρεσείοντος-ιερέα για βιασμό κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση σε βάρος δύο ανήλικων αδελφών. Συγκεκριμένα, παρατίθεται στην απόφαση ότι οι παθόντες εξαναγκάσθηκαν να επιχειρήσουν και να ανεχθούν ασελγείς πράξεις από τον κατηγορούμενο (πεοθηλασμούς και παρά φύση συνουσία) και ότι ο εξαναγκασμός αυτών έγινε με σωματική βία, η οποία συνίστατο στο ότι ο κατηγορούμενος, για να τους εξαναγκάσει να ανεχθούν ή να επιχειρήσουν, παρά τις αντιρρήσεις τους, τις εν λόγω ασελγείς πράξεις, χρησιμοποίησε τις υπέρτερες σωματικές του δυνάμεις, χωρίς να ήταν αναγκαίο να αναφέρεται ρητά ότι οι δυνάμεις του κατηγορουμένου αποτέλεσαν φυσική δύναμη που δεν μπορούσε να απωθηθεί από τους παθόντες ούτε ότι οι τελευταίοι αντιστάθηκαν ενεργά, καθόσον, κατά τα ανωτέρω, αρκεί ότι η ασελγής πράξη τελείται παρά την αντίθετη βούληση του παθόντος, που εξωτερικεύθηκε και έγινε εμφανής στον δράστη με οποιονδήποτε τρόπο, όπως, εν προκειμένω, με την άρνηση και τα δάκρυα των παθόντων.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 577, 647, 648/2008 απόφασή του, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα βιασμού κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση και τον καταδίκασε σε συνολική ποινή καθείρξεως έντεκα (11) ετών. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Μικτό Ορκωτό Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: “... αποδείχτηκαν (κατά τη γνώμη που επικράτησε στο δικαστήριο όσον αφορά τις αξιόποινες πράξεις σε βάρος του παθόντος Ψ2) τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:
«Ο κατηγορούμενος X, ιερέας και Κύπριος υπήκοος, ήλθε το έτος 1975 στην Ελλάδα με την οικογένειά του και διορίστηκε εφημέριος στον Ιερό Ναό της ..., στο ... Στο ναό αυτό εκκλησιάζονταν από την ηλικία των 8 και 7 ετών αντίστοιχα και συμμετείχαν στη θεία λειτουργία ως “παπαδάκια” οι εγκαλούντες αδελφοί Ψ2 και Ψ1, Έλληνες υπήκοοι, οι οποίοι είχαν γεννηθεί κατά τα έτη 1980 και 1981 αντίστοιχα. Από την αρχή της γνωριμίας των ανηλίκων τότε εγκαλούντων με τον κατηγορούμενο, αυτός, με διάφορες προφάσεις, άρχισε να ενεργεί σε βάρος τους υβριστικά ανάρμοστες πράξεις, άλλες από τις οποίες λάμβαναν χώρα στον πιο πάνω Ιερό Ναό (και συγκεκριμένα στο Ιερό κατά τη διάρκεια του Όρθρου ή της Θείας Λειτουργίας) και άλλες στο νεανικό κέντρο “...” που βρισκόταν κοντά στο Ναό. Ειδικότερα αρχικά τους ασπαζόταν και τους θώπευε και τους απηύθυνε διάφορα σεξουαλικά υπονοούμενα, όπως για παράδειγμα τους ρωτούσε “τι κάνει ο αξιωματικός σου;”, υπονοώντας το πέος τους. Με την πάροδο των ετών οι ασπασμοί του άρχισαν να αποκτούν ερωτικό χαρακτήρα και οι θωπείες του να επεκτείνονται στην περιοχή των γεννητικών τους οργάνων, αρχικά πάνω από τα ενδύματά τους και στη συνέχεια μέσα από τα εσώρουχά τους.
Περί τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου του έτους 1995 η Ιερά Μητρόπολη ... είχε διοργανώσει ένα ταξίδι στους ..., στο οποίο συμμετείχαν οι ανωτέρω ανήλικοι (οι οποίοι ήταν τότε ηλικίας 15 ετών ο Ψ2 και 14 ο Ψ1) και ο κατηγορούμενος. Κατά τις απογευματινές ώρες μιας ημέρας που δεν κατέστη δυνατόν να διακριβωθεί επακριβώς αλλά βρισκόταν εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος και ενώ οι εκδρομείς είχαν καταλύσει σε ξενοδοχείο στα ... του ..., ένα από τα παιδιά που συμμετείχαν στην εκδρομή, ζήτησε από τον Ψ1 να παραδώσει στον κατηγορούμενο μία τσάντα. Ο Ψ1 πήγε στο δωμάτιο του κατηγορουμένου, ο οποίος σημειωτέον έμενε σε χωριστό δωμάτιο από τη σύζυγό του, και τον βρήκε να κάνει μπάνιο. Ο κατηγορούμενος είπε στον ανήλικο να περιμένει και σε λίγο βγήκε από το χώρο του λουτρού ημίγυμνος, με μία πετσέτα γύρω από τη μέση του. Στη συνέχεια, λέγοντας στον ανήλικο: «τώρα θα κάνουμε την άσκηση», άρχισε να τον θωπεύει και του ξεκούμπωσε το παντελόνι. Ο ανήλικος τρόμαξε και του είπε ότι ήθελε να φύγει αλλά αυτός δεν του το επέτρεψε και χρησιμοποιώντας τις υπέρτερες σωματικές του δυνάμεις, τον έριξε στο κρεβάτι, όπου συνέχισε να τον θωπεύει. Κατόπιν, αφού του είπε: «τώρα κλείσε τα μάτια και σκέψου κάτι ανήθικο», έβαλε το γεννητικό όργανο του ανηλίκου μέσα στο στόμα του, εξαναγκάζοντάς τον με τον παραπάνω πάντοτε τρόπο να ανεχθεί παρά τη θέλησή του πεοθηλασμό, μέχρις ότου ο ανήλικος εκσπερμάτωσε μέσα στο στόμα του.
Επίσης κατά τις απογευματινές ώρες και πριν από το δείπνο μιας άλλης ημέρας που δεν κατέστη δυνατόν να διακριβωθεί επακριβώς αλλά βρισκόταν εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος και ενώ οι εκδρομείς βρίσκονταν στο ξενοδοχείο στα ..., ο κατηγορούμενος κάλεσε στο δωμάτιό του τον Ψ2. Όταν αυτός πήγε, ο κατηγορούμενος, παρά τη θέληση του ανηλίκου, τον έριξε αμέσως στο κρεβάτι και του είπε: «σήμερα θέλω να στο κάνω». Στη συνέχεια, παρά τις αντιρρήσεις και την άρνηση του παραπάνω ανηλίκου, του έβγαλε το παντελόνι και το εσώρουχο. Αφού δε τον ακινητοποίησε χρησιμοποιώντας τις υπέρτερες σωματικές του δυνάμεις, πιέζοντάς τον με το ένα του χέρι στην κοιλιά και κρατώντας του με το άλλο του χέρι τα πόδια, έβαλε το γεννητικό όργανο του ανηλίκου μέσα στο στόμα του και τον υποχρέωσε να ανεχθεί πεοθηλασμό, μέχρι που ο Ψ2 εκσπερμάτωσε στο στόμα του. Όλη την ώρα που ο κατηγορούμενος υποχρέωνε τον ανήλικο να ανεχθεί την πιο πάνω ασελγή πράξη, εκείνος έκλαιγε. Ο κατηγορούμενος στο τέλος προσπάθησε να τον καθησυχάσει και τον οδήγησε στο λουτρό, όπου έπλυνε το πρόσωπό του από τα δάκρυα, για να μην καταλάβουν οι άλλοι εκδρομείς τι είχε συμβεί.
Επίσης κατά τη διάρκεια του ίδιου ταξιδιού, σε ημερομηνία που δεν κατέστη δυνατόν να εξακριβωθεί αλλά βρισκόταν μέσα στο πιο πάνω χρονικό διάστημα και ενώ οι εκδρομείς βρίσκονταν στο ξενοδοχείο όπου διέμεναν στο ..., ο κατηγορούμενος, μετά το πρόγευμα, κάλεσε τον ανήλικο Ψ1, παρουσία τρίτων ώστε να μη μπορέσει να αρνηθεί, να τον βοηθήσει να μεταφέρει κάποιες τσάντες στο δωμάτιό του. Ο ανήλικος δέχθηκε και όταν βρέθηκαν μόνοι στο δωμάτιο, ο κατηγορούμενος άρχισε να τον θωπεύει σεξουαλικά. Ο ανήλικος τότε του είπε “πάτερ δεν θέλω” και ο κατηγορούμενος έδειξε ότι υποχώρησε, ζητώντας του μόνο να τον φωτογραφήσει, όπως και έγινε. Στη συνέχεια όμως, χρησιμοποιώντας τις υπέρτερες σωματικές του δυνάμεις, ακινητοποίησε τον ανήλικο και τον εξανάγκασε να ανεχθεί πεοθηλασμό, μέχρις ότου ο τελευταίος εκσπερμάτωσε.
Ομοίως κατά τη διάρκεια του ίδιου ταξιδιού, σε ημερομηνία που δεν κατέστη δυνατόν να εξακριβωθεί αλλά βρισκόταν μέσα στο ίδιο πιο πάνω χρονικό διάστημα και ενώ οι εκδρομείς βρίσκονταν στο ξενοδοχείο στο ..., ένα πρωί ο κατηγορούμενος πήγε στο δωμάτιο των ανηλίκων αδελφών Ψ1-Ψ2 και ζήτησε από τον Ψ1 να βγει διότι ήθελε να μιλήσει στον Ψ2. Πράγματι ο Ψ1 βγήκε και τότε ο κατηγορούμενος, χρησιμοποιώντας τις υπέρτερες σωματικές του δυνάμεις, ακινητοποίησε τον Ψ2 και τον εξανάγκασε να ανεχθεί την ίδια πιο πάνω ασελγή πράξη (πεοθηλασμό).
Την ίδια δε πράξη με τον ίδιο ακριβώς τρόπο επανέλαβε άλλη μία φορά σε βάρος του Ψ2 κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο ..., σε άλλο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Όλες οι πιο πάνω πράξεις του κατηγορουμένου, Κυπρίου υπηκόου, οι οποίες χαρακτηρίζονται από το ελληνικό δίκαιο ως κακουργήματα (βιασμός κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση), τελέσθηκαν σε βάρος Ελλήνων υπηκόων, είναι δε αξιόποινες και κατά το δίκαιο των χωρών στις οποίες τελέσθηκαν, δηλαδή του ... και της ... (βλ. τα αναγνωσθέντα δύο έγγραφα του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου με αριθμούς πρωτοκόλλου .../10.6.2002 και .../26.6.2002).
Τέλος, τον Ιούλιο του έτους 1997, σε ημερομηνία που δεν προσδιορίσθηκε επακριβώς, ο κατηγορούμενος βρέθηκε μόνος με τον Ψ2, ο οποίος τότε ήταν 17 ετών, στο νεανικό κέντρο «...», στο ... Εκεί ζήτησε πιεστικά από τον ανήλικο «να τον πάρει από πίσω», δηλαδή να έλθουν σε παρά φύση σεξουαλική επαφή (με παθητικό τον κατηγορούμενο και ενεργητικό τον ανήλικο). Ο τελευταίος αρνήθηκε και τότε ο κατηγορούμενος, χρησιμοποιώντας τις υπέρτερες σωματικές του δυνάμεις, τον ακινητοποίησε και αφού τον διήγειρε ενεργώντας του πεοθηλασμό, τον εξανάγκασε να ενεργήσει παρά φύση ασέλγεια, κατευθύνοντας μόνος του (ο κατηγορούμενος) το πέος του Ψ2 μέσα στον πρωκτό του, μέχρις ότου ο ανήλικος εκσπερμάτωσε. Τις πιο πάνω πράξεις σε βάρος τους απέκρυψαν αρχικά οι παθόντες, λόγω της ανηλικότητας και της συνεπεία αυτής απειρίας τους, του φόβου ότι δεν θα γίνουν πιστευτοί αλλά και του κινδύνου του δικού τους στιγματισμού. Όμως τον Αύγουστο του έτους 1998, κατά τη διάρκεια επισκέψεως στην Ιερά Μονή ..., στο ..., ο Ψ2 εκμυστηρεύθηκε αυτές στον μοναχό που τον εξομολόγησε (πατέρα ..), ο οποίος τον προέτρεψε να το πει στον πατέρα του και να απομακρυνθεί από τον κατηγορούμενο και τον Ιερό Ναό στον οποίο αυτός ιερουργούσε. Μετά το γεγονός αυτό, ο πατέρας των παθόντων ΑΑ, ο οποίος αντελήφθη την ταραχή του Ψ2 μετά την εξομολόγησή του, τον ρώτησε επίμονα τι είχε συμβεί και εκείνος άρχισε σταδιακά να του αποκαλύπτει τις αξιόποινες πράξεις του κατηγορουμένου σε βάρος του, το ίδιο δε έπραξε αργότερα και ο Ψ1. Για όλα τα πιο πάνω σαφείς, κατηγορηματικές και απολύτως πειστικές είναι οι καταθέσεις των ανωτέρω δύο (ήδη ενηλίκων) παθόντων, οι οποίες δεν αναιρούνται από οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο, ενόψει και του ότι οι λοιποί μάρτυρες δεν έχουν, ούτε άλλωστε μπορούσαν να έχουν, ιδία αντίληψη των ανωτέρω πράξεων, οι οποίες τελούνταν κατ' ιδίαν.
Αντίθετα ενισχύονται από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ΒΒ, πρωτεξαδέλφου των παθόντων, ΓΓ, ΔΔ και ΕΕ, από τους οποίους ο πρώτος λάμβανε μέρος στη θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό της ... ως «παπαδάκι» και οι λοιποί συμμετείχαν στην ομάδα μπάσκετ του νεανικού κέντρου «...». Όλοι οι ανωτέρω μάρτυρες με σαφήνεια, πειστικότητα και κατηγορηματικότητα καταθέτουν ότι όταν ήταν ακόμα ανήλικοι (ο πρώτος παιδί και οι λοιποί έφηβοι) υπέστησαν εκ μέρους του κατηγορουμένου όμοιες με τους παθόντες λεκτικές και σωματικές επιθέσεις (εκτός εκείνων για τις οποίες το αμετάκλητο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών με τον αριθμό 3144/2000 αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία κατά του κατηγορουμένου), μάλιστα δε ο εξ αυτών ΓΓ καταθέτει ότι υπήρξε θύμα απόπειρας βιασμού εκ μέρους του κατηγορουμένου μέσα στο νεανικό κέντρο «...», τον οποίο (βιασμό) απέφυγε διότι, παρά τον πανικό του, κατόρθωσε να ανοίξει το σύρτη με τον οποίο είχε κλείσει την πόρτα ο κατηγορούμενος, καθώς και ότι την πράξη αυτή δεν κατήγγειλε για τους λόγους που αναφέρθηκαν προηγουμένως για τους εδώ παθόντες. Ενόψει όλων των ανωτέρω πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της αποδιδόμενης σ' αυτόν αξιόποινης πράξεως του βιασμού κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, όπως τα πραγματικά περιστατικά που τη θεμελιώνουν αναλυτικά αναφέρονται στο διατακτικό ...».
Πατριώτες κλείστε τ' αυτιά σας στις νεοταξίτικες Σειρήνες της αποχριστιανοποίησης του Γένους μας! Αυτά τα πράγματα δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν παρά μόνο μέσα στα άρρωστα μυαλά όσων μας αντιμάχονται!
